نرگسِ منتظِر ظهور

امام صادق (علیه السلام) : «اگر خدا امیرمؤمنان (علی(علیه السلام)) را برای فاطمه خلق نکرده بود، برای او کفو و مانند روی زمین یافت نمی شد.» 

یکم ذی‌ الحجه برای شیعیان نقطه عطف تاریخ است چرا که در این روز تلاقی و یکی شدن دو دریای بی‌ کران رقم خورد.
 آخرین ماه از یک سال قمری با بهترین روز خلقت و پیوندی آسمانی آغاز می شود، و آن یادآور روزی در تاریخ اسلام است که فاطمه، سرور زنان دو عالم، نه تنها همسری، که ولایت شاه مردان را به سایه سری اش قبول کرده است. 

پیوندی وحیانی و آسمانی که شاهد آن این روایت است:
در حدیث «خُبّاب الاَرْتْ» آمده است که: خدای بلند مرتبه به جبرئیل وحی کرد که نور را با نور تزویج کن! خدا (در این مراسم عقد) ولی و سرپرست بود، و خطبه خوان جبرئیل، و ندا دهنده میکائیل و دعوت کننده اسرافیل و نثار دهنده عزرائیل و شاهد های (عقد) ملائکه های آسمان و زمین.  

عجب عطر بهار نارنجی دارد این پیوند که هزاران بهار هم سرمست رایحه‌اش مانده است.
آری شب پیوند علی مرتضی (علیه السلام) و فاطمه علیها السلام نیست؛ بلکه امشب، شب تجدید یگانگی انسان با تمام ذات اقدس معبود است.

تهلیلات امام علی (علیه السلام) در دهه اول ماه ذی الحجه
ادعیه ی جبرئیل در دهه ی اول ماه ذی الحجه
روزه گرفتن در دهه ی اول ماه ذی الحجه

چه دلخوش است محمد(صلی الله علیه و آله و سلم) در قامت پدر عروس… 
این پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) نیست که پاره تنش را به علی (علیه السلام) می سپارد؛ بلکه امشب این پروردگار است که اختیار و اعتبار بشریت را به علی و زهرا (سلام الله عیها) می‌سپارد.

جبرئیل و میکائیل عقد آن دو  را در آسمان بستند، پس جبرئیل (وکیل) و گوینده از طرف علی (علیه السلام) بود و میکائیل (وکیل و) جواب دهنده از طرف من 

سالگرد ازدواج این دو نور عالم ، رخداد عظیمی است که اکثر زوج های جوان را برآن داشت تا پیوندشان را در این روز به ثبت برسانند، اما آنچه مطلوب تر است تأسی از زندگی سراسر عشق ، گذشت و ایمان این دو نور الهی برای زندگی است .
مبارک باد بر همه کائنات و زمینیان، لبخند بی زوال پروردگار در تلاقی این پیوند سراسر عشق…

www.badesaba.ir

​

✋ سلام حضرت نجات، مهدی جان ??

? حالمان خوب نیست. جان به لب شده ایم…

ماسک، هراس، دلواپسی…

درد پشت درد، رنج پشت رنج…

? اصلا انگار تمام جهان، بی شما بیمار است. 

انگار تمام جهان، بی شما تب دار است…

انگار جان جهان، بی شما درد می کند…

انگار روی جهان، بی تو غبار مرگ پاشیده اند…

انگار هوای جهان، بی شما خس خس می کند…

شما بگویید…بی شما چه کنیم؟ 

شما بگویید…بی شما چقدر تاب آوریم؟

شما بگویید…بی شما چگونه ادامه دهیم؟….

آه …ای تمام امیدهای ما…

حال دلهای ما خوب نیست…?

برگردید و حالمان رو خوب کنید….??

???

? اَللّهُــمَّ عَجـِّـل لِوَلیِّــکَ الفَــــرَج ?

​

امشب شهرالرضا غرق در اندوه است و حرم سیاهپوش…

رضا (علیه السلام ) امشب غمگین پرکشیدن جواد (علیه السلام) است.
همان نهمین اختر تابناکی که در خردسالی ردای امامت به تن کرد و در نوجوانی، رهگشای گره‌های فکر و دل شد.
روایت است كه او از دل‌های مردم و اسرار نهانی آگاهی داشت.
اما امشب سیاهی آسمان پرده حزن شهادت اوست و مشهد صاحب عزای فرزند رضا (علیه السلام )
فرزند دانایی که بی درنگ، دشوار ترین پرسش را پاسخ می‌گفت و با علم بسیارش خبر از اتصال خویش به دریای علم الهی می داد.

«جواد» همان که با تکلمش در کودکی،  تاریخ را دوباره از شگفتی مات گذاشت که چگونه کودکی هشت ساله، این چنین تمام ذرات را متبرک می کند و تمام تفسیر کتاب آسمانی در صندوقچه گرانبهای قلبش متلاطم دارد؟
یا باب الحوائج!
زمین، یارای بزرگی گوهر وجودت را نداشت و ظرف روزگار، گنجایش حضور دریا گونه ات را تاب نیاورد!
ای حجت نهم!
 افسوس که روزگار، تنها بیست و پنج سال با تو سر سازگاری داشت.
شهادتت به پیشگاه رضای مرضیه و حضرت قائم (عجل الله تعالی فرجه الشریف) و محبین اهل بیت( علیهم السلام) تسلیت باد.

​

?محسن نوری از دوستان شهید «احمدعلی نیّری» تعریف می‌کند که:

?«یک بار از احمد پرسیدم که احمد من و تو از بچگی همیشه با هم بودیم اما سوالی از تو دارم نمی‌دانم چرا در این چند سال اخیر شما این قدر رشد معنوی کردید اما من… لبخندی زد و می‌خواست بحث را عوض کند اما دوباره سوالم را پرسیم بعد از کلی اصرار سرش را بالا آورد و گفت: طاقتش را داری؟!

? با تعجب گفتم: طاقت چی رو؟! 

گفت بنشین تا بهت بگم.

?نفس عمیقی کشید و گفت یک روز با رفقای محل و بچه‌های مسجد رفته بودیم دماوند. شما توی آن سفر نبودید همه رفقا مشغول بازی و سرگرمی بودند. یکی از بزرگترها گفت: احمد آقا برو این کتری رو آب کن و بیار تا چای درست کنیم. بعد جایی رو نشان داد گفت اونجا رودخانه است برو اونجا آب بیار من هم راه افتادم. راه زیادی نبود از لابه‌لای بوته‌ها ودرخت‌ها به رودخانه نزدیک شدم تا چشمم به رودخانه افتاد یک دفعه سرم را پایین انداختم و همانجا نشستم! 

بدنم شروع به لرزیدن کرد نمی‌دانستم چه کار کنم! همان جا پشت بوته‌ها مخفی شدم. من می‌توانستم به راحتی یک گناه بزرگ انجام دهم. در پشت آن بوته‌ها چندین دختر جوان مشغول شنا کردن بودند. من همان جا خدا را صدا کردم و گفتم: «خدایا کمکم کن الآن شیطان من را وسوسه می‌کند که من نگاه کنم هیچ کس هم متوجه نمی‌شود اما به خاطر تو از این گناه می‌گذرم.»

? بعد کتری خالی را از آن جا برداشتم و از جای دیگر آب آوردم. بچه‌ها مشغول بازی بودند. من هم شروع به آتش درست کردن بودم خیلی دود توی چشمانم رفت.

 اشک همین‌طور از چشمانم جاری بود. یادم افتاد که حاج آقا گفته بود: «هرکس برای خدا گریه کند خداوند او را خیلی دوست خواهد داشت.»

 من همینطور که اشک می‌ریختم گفتم از این به بعد برای خدا گریه می‌کنم. حالم خیلی منقلب بود. از آن امتحان سختی که در کنار رودخانه برایم پیش آمده بود هنوز دگرگون بودم. 

همین طور که داشتم اشک می‌ریختم و با خدا مناجات می‌کردم خیلی با توجه گفتم: «یاالله یا الله…» 

✅ به محض این که این عبارت را تکرار کردم صدایی شنیدم ناخودآگاه از جایم بلند شدم. از سنگ ریزه‌ها و تمام کوه‌ها و درخت‌ها صدا می‌آمد. همه می‌گفتند: «سُبوحُ قدّوس رَبُنا و رب الملائکه والرُوح» (پاک و مطهر است پروردگار ما و پروردگار ملائکه و روح) وقتی این صدا را شنیدم ناباورانه به اطراف خودم نگاه کردم دیدم بچه‌ها متوجه نشدند. من در آن غروب با بدنی که از وحشت می‌لرزید به اطراف می‌رفتم از همه ذرات عالم این صدا را می‌شنیدم!»

? احمد بعد از آن کمی سکوت کرد. بعد با صدایی آرام ادامه داد: از آن موقع کم کم درهایی از عالم بالا به روی من باز شد…

احمد بلند شد و گفت: «تا زنده‌ام برای کسی این ماجرا را تعریف نکن.»

​به واقع این کره خاکی، گاهواره زندگی انسان و تمام موجوداتِ زنده است که همه کوه‌ ها، دریا ها، درّه ‌ها، جنگل‌ ها، چشمه ‌ها و آفریده ‌ها را در دل خود جای داده است و تمام این آفرینش به تدبیر خدای در روز و ساعات مبارک رقم خورد.

و امشب شب « دحوالارض» است شبی که در آن زمین گسترده شد و انسان به زمین هبوط کرد. در واقع دحوالارض؛ یعنی گسترش یافتن زمین. آری ! این روز به زیبایی نشانه ای از آیات آفریدگار به شمار می آید که آن را گسترانیده و مایه برکت و معنویت بندگان و زمینیان مقرر کرده است.

روایتی نقل شده که حسن بن وشّاء می‌گوید: «من کودک بودم که با پدرم در خدمت امام رضا (علیه السلام) شام خوردیم در شب ۲۵ ماه ذی القعده؛ پس فرمود که امشب حضرت ابراهیم (علیه السلام) و حضرت عیسی (علیه السلام) متولد شده‌‏اند و زمین از زیر کعبه پهن شده است، پس هر که روزش را روزه بدارد، چنان است که ۶۰ ماه را روزه داشته باشد. 

آداب دحوالارض
احیاء و شب زنده داری این شب و روزه این روز، برابر با صد سال عبادتی است که در آن دائما در حال نماز و روزه باشد.
 روزه داشتن، که ثواب ۷۰ سال عبادت را دارد.
زیارت امام رضا (علیه السلام ) در اين روز افضل اعمال مستحب و مؤكدترين آداب است. 
نماز مخصوصی که تا پیش از ظهر شرعی باید بجا آورده شود؛ به شکلی که در هر رکعت پس از حمد، پنج مرتبه سوره شمس خواند شود و پس از سلام بگوید: «لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ إِلا بِاللَّهِ الْعَلِيِّ الْعَظِيمِ».