نرگسِ منتظِر ظهور

​

در آیین مسیحیت، همزمان با سالروز تولد عیسی مسیح، جشنی را با عنوان «نوئل» برگزار می کنند و معمولا این جشن تا پایان روز ۶ ژانویه ادامه دارد.

هرچند که تاریخ دقیق ولادت عیسی مسیح در هیچ کدام از متون تاریخی غیرمذهبی ثبت نشده است؛ اما در انجیل لوقا و متّی روزی برای این امر با تحلیل حوادث تاریخی تخمین زده شده که این روز ۲۵ دسامبر است. 

جهان مسیحیت همچون دیگر ادیان جهان، یک دست نیست و به شاخه‌ها و فرقه های‌ گوناگونی تقسیم بندی می‌شود و هر کدام از آن ها در تاریخی متفاوت میلاد مسیح (علیه السلام) را جشن میگیرند.
بزرگداشت روز ۲۵ دسامبر میلادی یا پنجم دی شمسی، بیشتر از سوی کلیسای کاتولیک غربی است؛ در حالی که کلیسای ارتدوکس بر اساس تقویم خود روز ۷ ژانویه یا ۱۷ دی را سالروز ولادت عیسی مسیح و کریسمس می‌داند.

مسیحیان جهان در این روز، با پرپایی جشن و هدیه دادن به یکدیگر و ارسال پیام های زیبای تبریک، سال نوی خود را آغاز می کنند.
” کریسمس مبارک و سال نو مبارک” چیزی است که افراد در این دوران سال بسیار می شنوند.

هرچند که روایت ولادت و شهادت حضرت عیسی (علیه السلام)، در بین مسیحیان با آن چیزی که اسلام به آن اعتقاد دارد، متفاوت است اما احترام و ارادت مسلمانان به عیسی مسیح (ع)، به عنوان فرستاده ی خدا، وجه مشترک آنها با مسیحیان است.
در حقیقت، مسیح یا عیسی (ع)، یکی از نام‌هایی است که به دفعات در قرآن ذکر شده؛ به‌علاوه، فقط یک زن است که در کتاب مقدس مسلمانان، با نام از آن حضرت یاد شده است. حضرت مریم (سلام الله علیها) که در قرآن سوره‌ای به نام ایشان وجود دارد و داستان تولد مسیح (علیه السلام) را نقل می‌کند.

www.badesaba.ir

​امروز خانه دخت نبی اسلام غرق در نور و ‌سرور است و آل عبا منتظر مولودی از جنس صبر فاطمه (سلام الله علیها) و صلابت علی (علیهالسلام) نشسته ‌اند.

امیرالمومنین علی علیه السلام و بانوی دو عالم فاطمه زهرا (سلام الله علیها)، در شعف میلادی هستند که نه تنها نور، بلکه عشق و اقتدار  بیشتری به خانه ‌شان می‌آورد.
دختری که زینت پدر، یاور برادر و غمخوار فرزندان علی (علیهالسلام) خواهد شد.

زینب (سلام الله علیها) همان که صبر، وامدار بردباری‌ اش و حیا مدیون حجاب فاطمی اوست.
او آمد تا بیت وحی، از قدومش پرنورتر شود و مُهره‌های تسبیح آل نبی، به وجودش درخشان ‌تر گردد.

بانوی با صلابت آل طه آمد تا غمخوار حسین (علیه السلام) در عاشورا و پرستار زین ‌العابدین (علیه السلام) و قافله‌ اُسرایش در شام باشد و «پرستاری» حرمت از  وجودش گیرد و از دریای ایثارش سیراب شود.

میلاد دُرّ درخشان مهر و عاطفه، پرستار زخم ‌های به خون نشسته صحنه کربلا، روز پرستار را در تقویم ما زرین کرده است.
این روز بر سپیدپوشان عاشق و باگذشت جامعه که اکنون بیش از هر زمانی، جانانه در صحنه دفاع از سلامت کشور، ایستادگی می‌کنند، مبارک و فرخنده باد.


www.badesaba.ir

? معضل عجب 

? ما طلبه ها بیشتر از دیگر مردم باید مواظب عجب باشیم. البته همۀ مومنین در معرض این بیماری مهلک هستند؛ به تعبیر آیةالله شاه آبادی اعلی الله مقامه الشریف «غرور طرفداری از حق» که معضل بزرگ جامعۀ ایمانی است. باید خودمان غرور و عجب نداشته باشیم تا بتوانیم این موضوع را باید برای همه جا بیندازیم. اگر این موضوع مراقبت نشود مردم در اثر دینداری، منت سر خدا خواهند گذاشت خداوند متعال در قرآن کریم فرمود «لا تمنّوا علی إسلامکم» به پیامبر ص فرمود به مردم بگو منت نگذارید بر من به خاطر مسلمان شدنتان بلکه خدا منت می‌گذارد بر شما. آدم باید ده درصد خودش را کنترل کند گناه نکند، نود درصد باید زحمت بکشد ریاضت بکشد غرور پیدا نکند از اینکه گناه نمی‌کند. به فرمودۀ پیامبر ص گناه بهتر از عجب برای ترک گناه است. در روایات هست که عجب موجب سلب توفیقات از انسان میشود.

اگر یک عالم دینی عجب پیدا کند هم این عجب را به دیگران منتقل میکند و هم خودش دیگر رشد نخواهد کرد بویژه از نظر علمی و فهم دچار تصلب و تحجر خواهد شد و هیچ خلاقیت و معرفتی در او دیده نخواهد شد. طلبه باید اگر ده درصد برای تحصیل علم زحمت میکشد نود درصد برای پرهیز از عجب و غرور تلاش کند والا دچار مشکلات معرفتی سنگین میشود. اگر طلبه عجب نداشته باشد بیشتر از دیگران به انابه و توبه و تضرع خواهد پرداخت همانطور که اولیاء خدا بیش از تمام مومنین به عبادت و تضرع میپرداختند. این یکی از مهمترین راههای دفع عجب و غرور است و بهترین علامت سلامت نفس است.

? علیرضا پناهیان

? تاریخ : ۹۲/۷/۱۵

 ? مدرسه علمیه دارالحکمه

نکته اخلاقی ? ? ? ?

? نورهایی را که از اعمال نیک به دست می آورید،نگه دارید!

بنده در جوانی با یکی از اولیاء خدا آشنا شدم که عِلماً و عملاً بی نظیر یا کم نظیر بود. ایشان شش ماه شبانه روز با مرحوم نخودکی اصفهانی مصاحبت و معاشرت داشته است.

روزی از ایشان می پرسد:
دلیل و رمز موفقیت شما در امر سلوک چه بود؟

جناب شیخ پاسخ می دهد:
«نورهایی را که از اعمال نیک بدست می آورم خرج نمی کنم!»

یعنی با مراقبه و مواظبت، آنها را حفظ می کنم و با اعمال بد هدر نمی دهم!

ماها متاسفانه قالبا ولخرج هستیم، ولخرج نور✨ هستیم.
اگر از عبادتی نوری کسب کنیم، آن را حفظ نمی کنیم، فورا آن را با رفتارمان خرج می کنیم و از بین می بریم.

نماز شب می خوانیم، بعد غیبت میکنیم، یک نورانیت هم اگر بدهند، صبح خرجش می کنیم.
یک دعا می خوانیم، با جواب تلخی که مثلا به مادرمان می دهیم، از بین می بریم…

خلاصه هر عمل خیر، نوری دارد که باید حفظ شود تا به تدریج این نور ها جمع شده و قوی شده و دارای آثار عالیه بشوند،
وگرنه آن نور با اعمال سیئه از بین می رود…

?در محضر آیت الله فاطمی نیا

​? خودشناسی و دیگر شناسی، فواید محاسبه نفس

? خیلی از پدر و مادرهای مذهبی، خودشان را نمی‌شناسند لذا فرزندان خود را هم نمی‌شناسند

➖یکی از فواید مهم محاسبۀ نفس، «خودشناسی» است. خودشناسی چیزی نیست که در کتابخانه رخ بدهد. البته کتابخانه هم کمی می‌تواند-در جهت خودشناسی- به انسان کمک کند، اما بعد از کتابخانه، انسان باید کتاب وجود خودش را بخواند و ببیند که واقعاً چه مشکلی دارد؟

➖ آدم باید آن کتابخانه را در آزمایشگاه وجود خودش تجربه کند. محاسبه نفس یعنی رفتن به داخل «آزمایشگاهِ وجود خود» و بررسی کردن تمام مواعظ و نصایح دین در درون خود. عالَم خودِ انسان خیلی عالَم جذابی است.

➖ یکی دیگر از فواید محاسبه نفس-علاوه بر خودشناسی- این است که انسان در اثر خودشناسی می‌تواند دیگران را هم ‌بشناسد. امیرالمؤمنین(ع) می‌فرماید: «کسی که خودش را نشناسد هیچ‌کسی را نمی‌شناسد.»(غررالحکم/۸۷۵۸)

➖ همۀ ما باید «آدم‌شناس» باشیم تا ارتباط‌مان با دیگران خوب برقرار شود. اگر مادری علت گریه‌های بچه‌اش را نفهمد، واقعاً به بچه‌اش صدمه می‌زند. وقتی ما دیگران را بشناسیم، گاهی می‌توانیم برای آنها مثل یک مادر، دلسوزی کنیم و می‌فهمیم که چگونه باید با آنها رفتار کنیم. خیلی از پدر و مادرهای مذهبی، خودشان را نمی‌شناسند، و به همین خاطر، بچه‌های‌شان را هم نمی‌شناسند.

? علیرضا پناهیان

#محاسبه_نفس